سلام من پروانه‌ام
نه فقط چون این اسم توی شناسناممه، بلکه چون با تمام سلول‌های بدنم، دنبال رشد، بلوغ، معنا و پروازم. کوچینگ، نگاه منو به زندگی عوض کرد، نه فقط یه ابزار حرفه‌ای برای کمک به آدم‌ها، یه جور چراغ جادو بود برای کشف خودم، کشف انسان‌ها و اون چیزی که واقعاً توی رابطه‌ها و زندگی مهمه.

شاید باورت نشه، اما من کوچینگ رو پیدا نکردم، کوچینگ منو پیدا کرد. یه روز اومد، نشست کنارم، دستمو گرفت و گفت:
«تو همیشه کوچ بودی، فقط هنوز اسمش رو نمی‌دونستی.»

و راست می‌گفت من از وقتی یادمه، با چشم‌هام دنبال دردهای آدم‌ها می‌گشتم، دلم می‌خواست حالشون رو خوب کنم، بهشون بگم:
«تو می‌تونی، تو برای یه چیز خاص ساخته شدی که شاید هنوز خودتم نفهمیدی چیه»

کوچینگ بهم ابزار داد: نظم، ساختار، زبان، آگاهی
و کمک کرد این اشتیاق درونی، تبدیل بشه به یه مسیر حرفه‌ای و تأثیرگذار.